Utrecht

images (1)Els van Stalborch schreef speciaal voor Utrecht (in Dialoog) een gedicht over Utrecht en haar inwoners.  Els van Stalborch is sinds 2014 lid van het stadsdichtersgilde.

Utrecht

Als ik in mijn herinnering verdwaal,
schuiven de grachten als panelen
van een vertrouwd decor rakelings
langs de toren van de Dom.

Groeien vergeten dromen krom en
spiegelen in het water van de
Oude Rijn, waar ooit geluk begon
en nog lang geen later.

Gevelstenen spreken nog een
vertrouwde taal, vroeger ligt
te slapen in een oud verhaal op
elke hoek en weet niet waar.

Nu wandelen woorden in en uit
mobiel in duizend talen en
zoeken naar elkaar in de krom
gegroeide straten van de stad.

Onzichtbaar weven stemmen
een melodie, die als een carillon
de tonen zingt van hoop, op het
ritme van begrip en samen.

Elke voetstap schrijft een naam
in de gastvrije handen van de stad,
rijgt een keten van gedachten
aan elkaar en kroont haar hart.

Zo droom ik als ik over de grachten
dwaal en zoveel anders zie in een
vertrouwd decor, schuiven
langs de toren van de Dom.

Els van Stalborch (2016)

Reageren is niet mogelijk