Oma

19143194_733598260177829_6097162650919460557_oDit is mijn oma. Gisteren was ik even bij haar. Mijn oma is een beetje vergeetachtig, wat maakt dat ze vaker dezelfde vragen stelt. ‘Waar leer je nou voor?’ is daar één van. Net zoals ‘Wat voor werk doe je?’ en ‘Waar woon jij nu?’

‘Heb je al een vriendje?’ vroeg ze me gisteren wel vijf keer. Na drie keer het goede antwoord gegeven te hebben, word ik wat creatiever in mijn antwoorden. ‘Nee oma, die heb ik niet. Ik dacht er eigenlijk aan om een relatie met jou te beginnen. Wat denk je daarvan?’ ‘Wat? Wie? Met mij? Ach kiend, dat kan toch helemaal niet? Wat wil je nog met mij uithalen? Een beetje haken is voor mij wel fijn zo.’ Naast haar ligt een stapel gehaakte onderzetters, die nooit door iemand gebruikt gaan worden. Ook niet door mijn oma zelf. Haken doet de pijn in haar rug een beetje vergeten.

Mijn oma heeft vroeger ook toneelgespeeld. Dat vertelt ze me vaak wanneer ik haar vertel dat ik iets met theater doe in mijn opleiding. Ze zegt er dan ook altijd bij dat ik het van haar heb.

Ik geloof dat.

Gisteren las ik haar daarom wat Zeggedingen voor. ‘Heb je dat zelf geschreven? Geweldig! Dat meen ik uit de grond van mijn hart. Da gij dat kunt! Ik bewonder jou, vooral omdat ik jullie vanaf zo klein nog op de arm heb gehad.’ Bij ‘zo klein’ strekt ze haar kleine kromme wijsvingers en houdt ze 20 cm uit elkaar. Blijkbaar worden kleine mensen ook klein geboren.

Op tv zien we een man met nogal een forse nek. ‘Pffh die nek, daar kan ik twee keer in.’ Mijn oma heeft iets met gewicht. Als ze mij herkent bij binnenkomst zegt ze me altijd dat ik een bol snuutje heb gekregen of dat ik dikker ben geworden. Gisteren herkende ze me bij binnenkomst.

Ze zei ook vijf keer dat ze het zo fijn vond dat ik er was. En dat ze begreep dat ik niet vaker kon komen.

Oma, ik hou van je♡

Like, volg en deel Zeggedingen. op Facebook of Instagram
Meer over Zeggedingen.

Reageren is niet mogelijk