Wat is delen, eigenlijk?

img_3928In deze kapitalistische samenleving zijn we al gauw geneigd om delen te associëren met het delen van spullen of geld met iemand die daar behoefte aan heeft. En daar is niets mis mee. Natuurlijk is het fijn dat de bakker het brood dat aan het einde van de dag overblijft netjes inpakt en vervolgens overhandigd aan de bovenbuurvrouw, een alleenstaande moeder die van een uitkering twee kinderen moet opvoeden en het goed kan gebruiken. Dat is mooi: de bedachtzaamheid van de bakker, die bereid is om hulp aan te bieden aan iemand die misschien hier niet om durft te vragen.

Maar voor hoe lang kan zoiets eigenlijk? In de constant ontwikkelende stad die Utrecht is, zie je langzaam wijken veranderen. Sociale huurwoningen maken plaats voor koophuizen en waar nu sprake is van een buurt vol diversiteit, zal dat straks anders zijn. Een decennia later en Utrecht is een verdeelde stad. De bakker koopt een huis in de binnenstad en de alleenstaande moeder wordt weggestopt in een flatcomplex in Overvecht, omdat daar de huurprijzen nog te betalen zijn voor iemand met een minimuminkomen. De dochter van bakker en de zoon van de alleenstaande moeder, kinderen van twee Utrechters uit verschillende werelden zullen elkaar nooit kennen of samen buiten spelen. Een treurige zaak.

img_3926Utrecht hoort een stad te zijn waar er ontzettend veel verschillende burgers in alle soorten en maten te vinden zijn, niet per se in een bepaald gedeelte van de stad, maar juist overal. Hoe leer je anders elkaar kennen? De verdeeldheid in de stad is misschien niet 1-2-3 op te lossen door ons avond, maar met z’n allen kunnen we een stapje zetten. Verbinding in de stad door delen. Door het delen van verhalen. Het delen van vragen waar je geen antwoord op kan vinden. Het delen van antwoorden met iemand die daar behoefte aan heeft. En zelfs het delen van dromen.

Nog een fijne avond.

Ali Amghar, oktober 2016

Reageren is niet mogelijk