Met de dag Utrechter

UU_beeldmerk_staand-2Soms, na een lange dag Amsterdam, dommel ik weg in de trein van tien over vijf, richting huis. Een normale persoon zou met één oog dicht slapen, uit angst dat je misschien omroep van de conducteur mist en zo maar in Nijmegen belandt. Maar ik niet. Als je maar vaak genoeg dezelfde trein neemt, zal je zien dat je lichaam een zesde zintuig aanleert om te weten wanneer je thuis bent. Nog voordat de conducteur ons via de intercom toespreekt, doe ik mijn ogen open. In de verte twee minaretten die normaal gesproken groen oplichten, maar nu uitstaan omdat het nog licht buiten is. Het is bijna lente en avonden worden steeds korter. En verkiezingstijd, natuurlijk.

In de tijden waarbij sommige politieke partijen Nederland, dus ook onze stad, een identiteitscrisis aanpraten en zich meer bezighouden met verschillen dan overeenkomsten, klamp ik me vast aan Utrecht. M’n home town. Utrecht, een stad met 170 verschillende nationaliteiten en ruim 340.000 inwoners, ieder met een verhaal. Sommige van hen zijn er geboren en getogen, maar voelen zich er niet altijd thuis, omdat ze roots hebben in verre oorden. En sommige zijn er na hun studententijd blijven hangen en voelen zich met de dag Utrechter. Utrecht is de stad met onzichtbare grenzen tussen multicultiwijken en volksbuurten. Volksbuurten waar de tijd stil lijkt te staan. En complete nieuwe buurten die in tien jaar uit de grond zijn gestampt vanwege de krappe huizenmarkt. Utrecht is de stad met Marokkaanse slagerijen, Turkse bakkerijen en Hollandse kaaswinkels in het midden. Een stad waar kerken, synagogen en moskeeën in dezelfde wijk te vinden zijn. De stad waar de lokale FC knap de vierde plaatst bezet in de Eredivisie. En de geboortestad van de man die Nederland Europees Kampioen maakte. Utrecht, een stad om trots op te zijn.

Over een paar dagen zal Utrecht meer verdeeld zijn dan ooit. Zij die mogen stemmen zullen zichzelf letterlijk en figuurlijk in hokjes plaatsen omdat ze zich groen, rood, links of rechts voelen. En dat is prima. Niet alles gaat perfect in het land en er is zeker ruimte voor verbetering. Verschillen mogen en kunnen er zijn. Zeker in een stad zoals Utrecht. Maar laten we vooral niet vergeten dat we verder moeten gaan waar we de rest van het jaar bezig mee waren.

Met z’n allen Uitgesproken Utrechts zijn.

Ali Amghar, 12 maart 2017

Reageren is niet mogelijk