Gemeenschappen samenbrengen

In English

Paul Morrow kwam een ​​jaar geleden bij Utrecht in Dialoog nadat hij vanuit de Verenigde Staten naar Nederland was verhuisd. Als één van de oprichters van het English Language Dialogue team richtte hij samenwerkingsverbanden op met organisaties in Utrecht, plande en nam deel aan dialogen en ontdekte daarbij nieuwe kanten van de stad. 

Betrokken bij lokale gemeenschap

Kort nadat ik in Nederland aankwam, sloot ik mij aan bij Utrecht in Dialoog met mijn partner, die was aangenomen voor een postdoctorale opleiding. Ik zocht naar een manier om betrokken te raken bij de lokale gemeenschap en om mijn eigen vaardigheden buiten de academische wereld te ontwikkelen. Onder begeleiding van Jorinde Luyts werd ik één van de oprichters van het English Language Dialogue-team en organiseerde ik evenementen met partnerorganisaties zoals Town en Gown bij UCU, De Kargadoor en De Voorkamer. Ik heb ook geholpen bij het organiseren van evenementen rondom de fototentoonstelling voor het tienjarig jubileum van Utrecht in Dialoog en heb regelmatig redactiewerk voor de Engelse evenementen op de website gedaan.

Een heel ander levensverhaal

De dialoog Ontdek de ander in het ZIMIHC Theater Stefanus in Overvecht tijdens de Ramadan was onvergetelijk, deels omdat ik een lang gesprek kon voeren met twee Surinaamse Nederlanders. Eén van hen kwam als arbeider uit Zuid-Amerika naar Europa toen hij al dertig was. Het was een heel ander levensverhaal, ook al sloot de timing vrijwel naadloos aan op mijn eigen aankomst in Nederland. Het zette me aan het denken over de relatieve voorrechten van onderwijs en bewegingsvrijheid die het voor mij mogelijk maakten hier te wonen.

Een andere dialoogbijeenkomst die me bijblijft, is de eerste die ik in De Voorkamer organiseerde rond het boek van Saskia Harkema, ‘Blijven of Gaan’. Aan mijn tafel zaten twee Amerikanen van middelbare leeftijd, die onlangs naar Utrecht waren verhuisd toen Donald Trump werd verkozen tot president. Net als veel anderen dacht ik bij vluchtelingen en economische migranten meestal aan mensen uit armere, minder ontwikkelde regio´s en conflictgebieden, grotendeels in het zuiden van de wereld. Verhelderend om te zien dat ook mijn eigen thuisland regelmatig economische en politiek gemotiveerde migranten voortbrengt, zoals dit koppel.

Professionele interesse in dialoog

Ik heb een professionele interesse in dialoog, omdat dit een kernonderdeel is van een filosofische opleiding. De methoden en redenen voor dialoog in een klaslokaal verschillen echter op belangrijke manieren van de methoden en missie van Utrecht in Dialoog. Het idee dat mensen met economische, religieuze, geografische en raciale barrières kunnen samenkomen om twee uur met vreemden rond een tafel te zitten en hun hart te openen, blijft voor mij verrassend en inspirerend. Het is een methodiek en een beweging die me heeft geholpen om een nieuwe baan op de universiteit van Dayton te vinden en die ik hoop volgend jaar mee terug te kunnen nemen naar de Verenigde Staten.

Gemeenschappen samenbrengen

Mijn droom voor dialoog is dat we evenementen organiseren en plannen die toegankelijk zijn voor mensen uit alle sociale lagen en niet alleen voor goed opgeleide, welgestelde mensen, die hier vanuit zichzelf al op af komen. Ik zou graag zien dat mensen in de hele gemeenschap zich aangesproken voelen om deel te nemen aan onze dialogen en dat er ook bij de organisatie ervan een een grotere interne betrokkenheid en input is vanuit verschillende gemeenschappen.

De kracht van dialoog

Dialoog wordt momenteel in de publieke sector gezien als een goedkoop en laagdrempelig instrument dat ingezet kan worden in crisissituaties, voor draagvlak en publieke inbreng en voor het adresseren en verkleinen van verschillen tussen en binnen maatschappelijke groepen. Deze kijk op dialoog is op zichzelf niet verkeerd; goede dialogen kunnen echt bijdragen aan elk van deze doelen. Maar het is een vergissing om te denken dat dialogen alleen als instrument waardevol zijn, of dat de goede effecten vooraf gemakkelijk kunnen worden voorspeld of gegarandeerd. Ik zou graag meer erkenning zien voor de onverwachte (en onvoorspelbare) voordelen van dialoog: de verbindingen die worden gelegd tussen individuen, of tussen groepen die ruimte en middelen ter beschikking stellen om evenementen te organiseren. Deze goede effecten zijn moeilijk te kwantificeren, maar daarom niet minder belangrijk.


English:

Bringing communities together

Paul Morrow joined Utrecht in Dialogue one year ago after moving to the Netherlands from the United States. As a founding member of the English Language Dialogue team he created partnerships with organisations across Utrecht, planned and participated in dialogues, and in the process discovered new sides of the city.

Getting involved in the community

I joined Utrecht in Dialogue shortly after arriving in the Netherlands with my partner, who had been hired for a postdoc. I wanted to find a way of getting involved in the community, and of building my own skills outside of academia. With guidance from Jorinde Luyts, I became a founding member of the English Language dialogue team, planning events with partner organizations like Town and Gown at UCU, De Kargadoor, and De Voorkamer. I’ve also helped plan events in conjunction with UID’s tenth anniversary photo exhibition, and have done regular web editing.

A very different life story

The dialogue “Discover the Other” at the ZIMIHC Theater Stefanus in Overvecht during the month of Ramadan was memorable, in part because I was able to have a long conversation with two Surinamese Netherlanders. One of them came to Europe from South America as a worker when he was already thirty. It was a very different life story, but one that in its timing matched pretty precisely my own arrival in the Netherlands; it made me reflect on the relative privileges of education and freedom of movement that made it possible for me to live here.
Another memorable dialogue was the first I organized at De Voorkamer around Saskia Harkema’s book, ‘Blijven of Gaan.’ There at my table were two middle-aged Americans who had recently moved to Utrecht in response to Donald Trump’s election as president. Like many in the Netherlands, I had been accustomed to think of refugees and economic migrants coming to the country from poorer, less developed, or conflict-ridden nations, largely in the global south. It was enlightening to see that my own home country regularly produces both economic migrants (like myself) and politically motivated emigrants, like this couple.

Professional interest in dialogue

I have a professional interest in dialogue, as it’s a core part of a philosophical education. However, the methods and reasons for undertaking dialogue in a classroom differ in important ways from the methods and mission of Utrecht in Dialogue. The idea that people can come together from across economic, religious, geographic, and racial barriers to sit around a table with strangers for two hours and open their hearts remains surprising, and inspiring, to me. It’s a technique and a movement that has helped me secure my next academic position, and one that I hope I will be able to carry back to the United States next year.

Bringing communities together

My dream for dialogue is that we can structure and plan events that are fully welcoming and attractive to people from all social strata, and not only those relatively well-educated, relatively economically secure individuals who are already predisposed to participate. In some cases, external events give people across the community an incentive to join dialogues; I’d like to see an increasing level of internal commitment to the practice across our various communities.

The power of dialogue

Dialogue is currently seen by public officials as a relatively low-cost, low-commitment means of responding to local or national crises, gathering public input, and addressing community divisions. This view of dialogue is not mistaken, per se; good dialogues really can advance each of these goals. But it is a mistake to think that dialogues are only instrumentally valuable, or that the good effects they produce can be easily predicted or guaranteed beforehand. I would like to see greater recognition of the unexpected (and unpredictable) benefits of dialogue: the connections that are forged between individuals at particular tables, or between community groups that share space or resources in order to host events. These good effects are difficult to quantify, but no less important for that.

Paul was interviewed in september 2019

Reageren is niet mogelijk