“De persoon zelf, niet het hokje”

In gesprek met Brigita van Dijkhuizen, vrijwilliger bij Utrecht in Dialoog.

“Maar je spreekt heel goed Nederlands, mensen verwachten door mijn achternaam dat ik een achterstand heb.” Dit is één van de vooroordelen waar biculturele vrouwen mee te maken krijgen. Ik was gedreven om het onderwerp te nuanceren en koos ervoor de dialoogavond ‘Buiten het Kader’ te organiseren. Tijdens deze avond werden perspectieven verrijkt met nieuwe inzichten. Bezoekers werden geïnspireerd door audiovisualisaties, dachten na over de vooroordelen en werden aangezet tot actie. Op die manier streef ik naar een inclusieve maatschappij. Hokjes bestaan maar laten we onszelf uitdagen om buiten het kader te kijken.

Kan je iets over jezelf vertellen? Hoe heb je Utrecht in Dialoog ontdekt?

“Ik ben Brigita en dit jaar ben ik afgestudeerd van de opleiding Kunst en Economie aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. Sinds begin 2019 ben ik actief bij Utrecht in Dialoog. Ik kwam in contact met UiD door mijn afstudeeronderzoek over hoe je een dialoog kunt starten over het onderwerp ‘beeldvorming van biculturele vrouwen’. Mijn motivatie voor dit onderzoek was mijn biculturele moeder. “Maar je spreekt heel goed Nederlands, mensen verwachten door mijn achternaam dat ik een achterstand heb.” Dit is één van de vooroordelen waar biculturele vrouwen mee te maken krijgen. Ik was gedreven om het onderwerp te nuanceren en koos ervoor de dialoogavond ‘Buiten het Kader’ te organiseren. Tijdens deze avond werden perspectieven verrijkt met nieuwe inzichten. Bezoekers werden geïnspireerd door audiovisualisaties, dachten na over de vooroordelen en werden aangezet tot actie. Op die manier streef ik naar een inclusieve maatschappij. Hokjes bestaan maar laten we onszelf uitdagen om buiten het kader te kijken.

Na mijn onderzoek ben ik blijven plakken bij Utrecht in Dialoog. Ik organiseer en begeleid dialogen maar wij kijken ook voorbij de standaard dialoogvormen. Zo hebben we met BAK (Basis voor Actuele Kunst) Het Trappenhuis van de Stad georganiseerd en hebben we straatgesprekken met jongeren gedaan. Daarvoor heb ik een tool ontwikkeld waarmee jongeren op een makkelijke en speelse manier leren een dialoog te voeren. Zo gemakkelijk dat het op straat kan. De diverse dialoogvormen en doelgroepen maakt het werk bij UiD interessant en uitdagend.”

Zijn er dialogen die je je goed kan herinneren?

“De eerste dialoog die ik heb begeleid heeft gelijk impact op mij gehad. Tuurlijk was het een beetje spannend maar ik had een leuke tafel en we bespraken een mooi thema ‘erbij horen’. Op het einde vertelde iedereen wat ze meenemen van het gesprek. Elke deelnemer kwam met een inzicht die ze door een andere persoon aan de tafel hadden gekregen. Ik vond het bijzonder om te zien dat je binnen een vrij korte tijd echt van elkaar kan leren. De dialoog heeft de perspectieven verrijkt.”

Waarom vind jij dialoog belangrijk?

“Door mijn onderzoek ben ik meer bewust geworden van mijn eigen bubbel waarin ik leef. Ook ben ik mezelf meer gaan uitdagen om buiten de hokjes te denken. Hokjes zijn enorm functioneel voor de mens maar het kan ook gevaarlijk zijn wanneer het vooroordelen veroorzaakt. Ik geloof dat als mensen de dialoog aangaan zij zichzelf kunnen uitdagen om los van de hokjes te denken en om nieuwe perspectieven te krijgen. Er is niet één waarheid. Je hoeft het niet met elkaar eens te zijn maar neem de tijd om echt naar de ander te luisteren. Ga in gesprek met de persoon, niet met het hokje.”

Wat zijn je dromen voor dialogen?

“Ik zie dialoog als een skill en geloof dat het voor iedereen heel waardevol is om deze skill goed te beheersen. Dialoog moeten we niet voor lief nemen: we moeten de dialoog blijven waarderen en zien hoe je het ons verder kan brengen.”

Hoe kan dialoog bijdragen aan de maatschappij in de toekomst? Hoe kunnen we dat bereiken?

“Ik denk dat er zo veel onderwerpen zijn om over te praten, het is zonde als die alleen in ons hoofd blijven zitten. Als je het met elkaar kunt delen, kun je een breder perspectief krijgen. In een tijd waarin het gevoel van polarisatie heel erg groeit, en waar er een ‘wij versus zij’-cultuur is, geloof ik dat er veel meer overeenkomsten zijn die niet gezien worden. Dialoog draagt bij aan minder polarisatie door de focus op de overeenkomsten in plaats van de verschillen.

Organisaties zoals UiD zetten goede stappen. Ik hoop daarom dat UiD blijft groeien, samen met andere partners. Dat doen we al en dat vind ik mooi te zien, maar het kan nog verder groeien. Diversiteit is zeker een sleutel tot succes en dat blijft een uitdaging, maar we kunnen zoeken naar dialoogvormen daarvoor.

Ik vind het mooi om te zien dat meer mensen zich inzetten voor Utrecht in Dialoog, omdat ze dit zelf belangrijk vinden, want we zijn een team van vrijwilligers.”

 

Asma Grissa

Reageren is niet mogelijk