“De persoon zelf, niet het hokje”

In gesprek met Brigita van Dijkhuizen, vrijwilliger bij Utrecht in Dialoog.

Kan je iets over jezelf vertellen? Hoe heb je Utrecht in Dialoog ontdekt?
“Ik ben Brigita, ik ben afgestudeerd aan de Hogeschool Utrecht (opleiding kunst en economie) en ik ben actief bij Utrecht in Dialoog sinds begin 2019. In mijn laatste jaar heb ik contact gezocht met Utrecht in Dialoog. Tijdens mijn studie heb ik onderzoek gedaan over hoe je een dialoog kunt starten over het thema ‘beeldvorming van multiculturele vrouwen’. Voor dat onderzoek heb ik een dialoog georganiseerd. Ik vond het interessant om zo’n onderwerp te nuanceren en dat kan goed door middel van dialoog. Daarna ben ik blijven plakken bij Utrecht in Dialoog en organiseer en begeleid ik dialogen. Ik doe momenteel verschillende dialogen: niet alleen standaard dialoogvormen, maar ook andere vormen. We hebben bijvoorbeeld met BAK Trappenhuisgesprekken georganiseerd over de Toekomst van de stad. Ik heb ook straatgesprekken met jongeren gedaan op de Stadhuisbrug. Daarvoor heb ik een tool ontwikkeld, waarmee jongeren op een makkelijke en speelse manier leren een dialoog te voeren op straat. Ik vind het interessant en leuk om met verschillende groepen om te gaan.”

Zijn er dialogen die je je goed kan herinneren?
“Vooral de eerste dialoog die ik begeleidde. Het thema was ‘erbij horen’. Het was sowieso spannend om te organiseren. Ik had een heel leuke tafel. Op het einde vertelde iedereen wat ze meenamen van het gesprek en wat ze van elkaars ervaringen en dromen hadden geleerd. Ik vond het leuk om te zien wat mensen van elkaars dromen hadden geleerd, welke inzichten ze hadden gekregen en ik vond het onderwerp leuk om over te praten.”

Waarom vind jij dialoog belangrijk?
“Door mijn onderzoek ben ik me meer bewust geworden van mijn eigen bubbel waarin ik leef en ik ben mezelf meer gaan uitdagen om buiten de hokjes te denken. Hokjes zijn enorm functioneel voor de mens, maar door de dialogen aan te gaan, kunnen mensen zichzelf uitdagen om los van de hokjes te denken en om nieuwe perspectieven te krijgen. Er is niet één waarheid; het is niet ‘je hebt gelijk, of niet’. Je hoeft het niet met elkaar eens te zijn. In de dialoog kun je met de persoon zelf in gesprek gaan, niet met het hokje.”

Wat zijn je dromen voor dialogen?
“Op persoonlijk vlak zie ik dialoog als vaardigheid en dat wil ik zelf verder ontwikkelen. Ik geloof dat het voor iedereen heel waardevol is. Als collectieve droom zou ik willen dat in het proces ook andere mensen zich kunnen ontwikkelen. Dialoog moeten we niet voor lief nemen: we moeten de dialoog blijven waarderen en zien hoe dit ons verder kan brengen.”

Hoe kan dialoog bijdragen aan de maatschappij in de toekomst? Hoe kunnen we dat bereiken?
“Ik denk dat er zo veel onderwerpen zijn om over te praten. Het is zonde als die alleen in ons hoofd blijven zitten. Als je het met elkaar deelt, krijg je een breder perspectief. In een tijd waarin het gevoel van polarisatie heel erg groeit en er een wij-versus-zij-cultuur is, geloof ik dat er juist veel meer overeenkomsten zijn die niet gezien worden. Dialoog draagt bij aan minder polarisatie door de focus op de overeenkomsten in plaats van de verschillen. Organisaties zoals Utrecht In Dialoog zetten goede stappen. Ik hoop daarom dat Utrecht in Dialoog blijft groeien, samen met andere partners. Dat doen we al en dat vind ik mooi te zien, maar het kan nog verder groeien. Diversiteit is zeker een sleutel tot succes en dat blijft een uitdaging, maar we kunnen zoeken naar dialoogvormen daarvoor. Ik vind het mooi om te zien dat meer mensen zich inzetten voor Utrecht in Dialoog, omdat ze dit zelf belangrijk vinden, want we zijn een team van vrijwilligers.”

Asma Grissa

Reageren is niet mogelijk